‘KUNST VERZAMELEN IS GEEN HIT AND RUN’

Sommige kunstwerken zeggen meer over de verzamelaar dan we zo op het eerste gezicht denken. In Het Financieele Dagblad vertellen zij over hun ‘collector’s item‘, en dus over hun leven en werk.

• • • wie? who? • met wie? • wat? • film • blad • boek • internet • insteek • contact

__________________________________________________________

Negen jaar geleden, op 1 januari 2000, heb ik mijn bedrijf moeten verkopen. Om gezondheidsredenen, een reumatische aandoening waar ik als kind al aan leed. Ik heb vaak gezegd: wat ben ik blij dat ik niks te maken heb met wat er nu gebeurt met het verzekeringsvak. Een devaluatie is het. Toen half jaren negentig het fenomeen beleggingshypotheek was ontstaan, heb ik verboden dat bij mijn bedrijf te verkopen. Je mag nooit met je huis speculeren, tenzij je al 70 procent vast hebt met gegarandeerde producten. Met een horizon van dertig jaar kun je nooit inschatten wat er gebeurt op het moment van uitkering. Ik had de Black Monday in 1987 meegemaakt en had gezien dat de beurzen zo’n dertig procent waren gezakt. Je zal maar net die vaste uitkeringsdatum hebben. Een veel te risicovol product dus in het kader van pensioenvoorziening. Ik heb me altijd afgezet tegen die afsluitprovisiejagers die met hun callcenters de markt afstroopten. De praktijk van naar koopsompolis omgesleutelde schadeverzekeringen die vrijwel nooit tot uitkering komen, meegenomen bij het hypotheekbedrag en waarvoor dan een enorme provisie worden gerekend - totaal verwerpelijk! Het is een hit and run mentaliteit waar ik mij verre van wens te houden.

Zo’n verzameling opzetten is wel een twintig jaren plan, maar je laat wél iets na.


Als ondernemer was ik altijd gebiologeerd door de lange termijn. Dat is het aard van het beestje. Als verzamelaar werk ik ook zo. Vanaf 2000 zou ik niks meer te doen hebben en bovendien zat ik door mijn kwaaltje voor de helft van het jaar in mijn huis in Zuid-Frankrijk. Ik dacht: ik ga in Nederland verder met kunst verzamelen en in Frankrijk mijn andere passie botvieren: wijn. Ik heb nu in Nice een wijnchateau, Château de Crémat, en voor de kunstcollectie koos ik uiteindelijk voor een collectie van Jongkind tot Van der Leck. Van 1848 tot 1940, dus vanaf de het moment dat overal in Europa revoluties uitbarsten tot aan de Tweede Wereldoorlog. De tijd vanaf de Industriële Revolutie, dat heel Europa door de trein met elkaar in contact kwam en nieuwe rijken de wereld gingen regeren. Een economisch ook zeer interessante tijd. Zo’n verzameling opzetten is wel een twintig jaren plan, maar je laat wél iets na. Ik maakte voor mezelf een statement met een aankoop van een absoluut topschilderij, de Moulin de la Galette van Isaac Israels, een schilderij dat ik met mijn vrouw Jamila twee jaar ervoor had gezien bij een tentoonstelling. Inmiddels hebben we topwerken van de Haagse School tot aan de Bergense School. De hele range, met uitzondering van de Hollandse Romantiek, die verafschuwen we. Leuke, recente aankopen zijn twee schilderijen die in de collectie een soort tweeluik zijn geworden: een schilderij van Charley Toorop en een doek van de schilder Jacob Nieweg met een schilderende Charley Toorop erop.  En wat schildert ze op dat doek? Precies: het echtpaar Nieweg! Toen ik de aankoop van de Toorop afrondde, zag ik een catalogus van Christie’s het portret door Nieweg. Heel toevallig. Dat moest ik hebben! Ze zijn weer bij elkaar na ruim tachtig jaar en hangen zelfs weer naast elkaar tijdens tentoonstellingen. Inmiddels is de waarde van het werk van de relatief onbekende Amerfoortse schilder enorm gestegen. Hij behoorde ineens tot het gezelschap van Toorop. Onze collectie is voor ongeveer 2/3 klaar nu. In mijn hoofd ken ik de witte vlekken in mijn collectie. Ik weet waar ze zijn, maar heb geduld.

Collector’s item: portret van Charley Toorop/ portret van Jacob en Neine Nieweg

Jaar: beide 1927

Kunstenaar: Jacob Nieweg (1877-1955)/ Charley Toorop (1891-1955)

Waarde: gezamenlijke waarde bij verwerving € 83.800

Interview: Koos de Wilt Foto: Robert Voss


___________________________________________________________

Erik Kessels, creatief directeur Kesselskramer

Erik Gutter, decorateur

Silvester Slavenburg, ondernemer

Alexander Pechtold, Tweede Kamerlid D66

Karel Greven, fundraiser Artis

Aernoud Bourdrez, advocaat

Fons Hof, directeur hedendaagse kunstbeurs

Rosemarie Willems, kinderpsychiater


Aysel Erbudak, ziekenhuisdirecteur

Pim van der Vorst, IT-ondernemer

Melle Daamen, schouwburgdirecteur

Mickey Huibregtsen, adviseur

Hans Kemna, casting director

Wim Pijbes, hoofddirecteur Rijksmuseum
terug naar home