‘In Amsterdam zijn kunstenaars uit de hele wereld vertegenwoordigd’

Andere galeristen over kunst in Amsterdam: Paul Andriesse en Annet Gelink. Over kunsthandel eerder in Amsterdam, lees interview met Herman Krikhaar. Verder andere interviews over kunsthandel in Het Financieele Dagblad.

• wie? who? • met wie? • wat? • film • blad • boek • internet • insteek • contact

 

Na de oorlog bevonden de hedendaagse kunstgaleries zich meer rondom het Stedelijk Museum. Althans, de paar die er waren. Bestudeer je de plattegrond van de galerie tentoonstellingsagenda van Amsterdam, dan zie je de meeste stipjes in de Jordaan, tussen de Bloemgracht en de Elandsgracht. Ook galerie Hof & Huyser, bevindt zich op een rustig stukje op de Bloemgracht, vlakbij de Lijnbaansgracht. Net als de andere galeries die in de zijstraten en kleinere grachten van de Prinsengracht, de Elandsgracht en Rozengracht hun kunstenaars brengen. In de diepe ruimte van de galerie hangt wisselend het werk van één van de kunstenaars uit de stal van de galerie - Nederlandse en veel buitenlandse kunstenaars, uit Cuba, Duitsland, Denemarken, Italië, Griekenland, Amerika en België. In Amsterdam is eigenlijk de hele wereld vertegenwoordigd. Naast het runnen van de galerie zijn Fons Hof en Michael Huyser actief als oprichters en organisatoren van Art Rotterdam, een hedendaagse kunstbeurs die sinds negen jaar wordt georganiseerd in de Cruise Terminal op de Kop van Zuid in Rotterdam. ‘Rotterdam bulkt van de initiatieven op kunstgebied, heeft prachtige musea zoals Boymans van Beuningen, tentoonstellingruimtes zoals Witte de With en TENT en intitiatieven als Showroom Mama en Worm. Amsterdam is dé locatie waar de meeste en belangrijke galeries zich hebben gevestigd. Internationaal heeft de stad ook een grote naam. De aanwezigheid van de Rietveld Academie, De Ateliers en de Rijksacademie spelen daarin een rol. De mentaliteit en het karakter van de stad zijn redenen om Amsterdam als een echte internationaal interessante kunststad te zien. Vanwege september designmaand organiseren wij dan ook de art-designbeurs Object die augustus 2008 in de Westergasfabriek zal plaatsvinden.’

‘De kunstmarkt is niet laagdrempelige geworden,
maar spannender en met meer schwung’

De galerie bestaat vijftien jaar en Michael noemt Hof & Huyser soms al ‘oude dametjes’ in wereld van de hedendaagse kunst. ‘Er is veel veranderd in de tijd dat wij actief zijn in dit vak. Het is een ontzettend dynamische wereld geworden, heel spannend en heel internationaal. Dat merk je niet zozeer aan het bezoek aan de galerie. Dat is in de geglobaliseerde wereld helemaal veranderd. In het begin bezochten zo’n dertig mensen per dag de galerie. Dat zie je nu absoluut niet meer. Bij geen enkele galerie. Dat is mede een gevolg van het internet en het succes van de beurzen. Verzamelaars kopen tegenwoordig steeds meer op beurzen. Ze komen er speciaal voor. Daar is alles bij elkaar en krijg je een goede dwarsdoorsnede wat er te koop is. Het succes van de beurzen is aan de ene kant jammer, want door tentoonstellingen zie je wat een kunstenaar doet en zie je veel meer van zijn werk. Op een beurs zie je een of twee werken van zo’n persoon hangen en mis je de context en de ontwikkeling. Aan de andere kant is de weg naar de handel veel makkelijker en overzichtelijker geworden. Kunst is daarmee voor veel meer mensen bereikbaar geworden. Niet meer laagdrempelig, maar spannender en met meer schwung.’ De laatste jaren wordt er, volgens Huyser, veel meer kunst gekocht en is er ook een verbreding van mensen die kunst kopen. ‘Je ziet dat over de hele kunstmarkt. Het soort galeries is ook veranderd. Toen wij begonnen was het heel nationaal gericht. Art & Project, Brinkman, Bloom en Andriesse waren de enige galeries die internationaal werkten. De laatste paar jaar zijn er een stuk of tien galeries bijgekomen in Amsterdam en die hebben eigenlijk allemaal een internationaal programma. Dat heeft te maken met een globalisering van de kunst. De galeries profileren zich allemaal op internationale beurzen, ontmoeten daar internationale galeristen en internationaal werkende kunstenaars. Ook de studenten van de Rijksacademie en De Ateliers zijn ook voor het overgrote deel internationaal. De markt is door internet veel transparanter geworden en daardoor wordt er ook veel breder gekocht. Het onderscheid tussen Nederlandse en bijvoorbeeld Duitse galeries is aan het vervagen. Het prestige van de galerie is afhankelijk geworden van op welke buitenlandse beurs je staat. Sta je op Art Basel of op Liste, de springplank voor Art Basel, of sta je op een bijbeurs. Amsterdamse galeries zijn internationaal heel sterk vertegenwoordigd.’

‘Steden profileren zich steeds meer met kunst.

Met kunst geef je cachet aan je stad’

Al die nieuwe Amsterdamse galeries geven ook een nieuwe energie aan de stad volgens Huyser: ‘Hetzelfde zie je in andere Europese steden: Kopenhagen, Athene, Instanbul. Ook daar schieten de galeries als paddestoelen uit de grond. Je ziet ook dat steden zich steeds meer profileren met kunst. Met kunst geef je cachet aan je stad. Lyon, Instanbul, Athene organiseren nu een Bienale en kunstbeurzen, en ook Rotterdam is blij met een beurs als Art Rotterdam. De stad laat zien dat ze meer zijn dan een naar binnen gerichte werkstad. En er blijkt een publiek voor te zijn. Niet alleen van Rotterdammers, maar ook van mensen uit de rest van Nederland die naar de beurs aan de Maas komen. Ook veel Amsterdammers. Het is een jongere groep mensen die zien dat kunst rendabel kan zijn, vooral hedendaagse kunst. Het is een soort belegging geworden. De oriëntatie op geld van nu spreek me niet zo aan, maar wél de transparantheid en de bekendheid. Het is plezierig als mensen weten waar wij het over hebben als we een bepaalde prijs vragen voor onze kunstenaars, dat we geen onzin verkopen. Mensen weten de veilingresultaten uit hun hoofd als ze hier binnenkomen. Dat was vroeger niet zo. Toen moest je werkelijk nog van alles vertellen over de kunstenaars, de kwaliteit en de reputatie die je bracht. Daarmee is de verzamelaar veel meer bekend. Ze kopen daarnaast ook veel vaker internationale kunstenaars. Dat is voor de kunstenaar zelf ook interessanter, want daardoor krijgt ie ook vaak betere prijzen. Een simpel economisch principe: als de markt groter wordt en het aanbod beperkt, dan stijgen de prijzen. Nederlandse kunstenaars als Amie Dicke en Tjebbe Beekman hebben internationaal naam gekregen, ook doordat Diana Stigter ze internationaal gebracht heeft. Dat is goed voor de marktwaarde van hun werk. Kunstenaars die zich richten op een meer regionale markt, hebben wat dat betreft een lager plafond. Dat wil overigens niets zeggen over de kwaliteit van nationaal opererende galeries in Amsterdam, die is heel hoog. Amsterdam is een plek waar je goed kan zien waar het over gaat de hedendaagse kunst.’

 

_____________________

Terug naar de homepage