Maria Goos over
Het zagertje
uit: Beelden van Amsterdam
Beelden in openbare ruimte en hun beschouwers vertellen iets over de identiteit van de stad. Wie zijn we, wat maakt ons anders, wie waren we en wat zegt dat over ons, nu in deze tijd. In het foto- en interviewboek leggen 81 prominente Amsterdammers uit het culturele circuit uit wat zij vinden van hun favoriete beeld in de openbare ruimte.
Beeld: Het Zagertje
Kunstenaar: de ‘onbekende kunstenaar’
Locatie: Leidsebosje in Amsterdam (tegenover Americain)
“Ik vind het beeld van het zagertje een heel mooi beeldje. Van welke kant je het ook bekijkt, het blijft een spannend beeldje. Het heeft duidelijke contouren, die ‘s avonds in het donker nog steeds goed te zien zijn. Het is ook een mysterieus beeldje: opeens was het er en niemand wist wie het er had geplaatst. Hoe is het daar gekomen? Toch is er goed nagedacht over de plek waar het beeld is geplaatst, namelijk precies daar waar de tak een vreemde bocht heeft Twintig jaar geleden wees iemand me op het beeldje en ik ben elke keer opgelucht als hij er nog trouw staat. Het ziet er namelijk uit alsof het helemaal niet moeilijk is het beeldje uit de boom te halen. Kort geleden nog was het zagertje zijn pet kwijt. Om zijn nek hing een bord met de tekst “Wie heeft mijn pet?” en daaronder een 06-nummer. Zijn pet is gelukkig teruggekomen.”
Het is ook een mysterieus beeldje: opeens was het er en niemand wist wie het er had geplaatst. Hoe is het daar gekomen?
“Het is ook die kwetsbaarheid die ik prachtig vind. Andere beelden in de stad zijn nadrukkelijker aanwezig en hebben bijvoorbeeld een historische waarde; dit beeld van het zagertje weet een gevoel van zachtheid wakker te maken. Ik vind het beeldje sprookjesachtig en romantisch en ik ben blij dat er na de hausse aan jaren zeventig kunst van roestig ijzer ook zachtaardiger beelden in de stad worden geplaatst. De plek is voor mij haast heilige grond omdat ze dicht bij Bellevue ligt, het eerste professionele theater waar een stuk van mij werd opgevoerd, en dicht bij cafe de Smoeshaan, dat zo’n beetje onze huiskamer was in de tijd dat we nog repeteerden in een kraakpand zonder verwarming.”
Midden in de stad waar zoveel gebeurt en waar zoveel herrie is staat dat beeldje, onaangeraakt door de honderdduizenden voetbalfans bij inhuldigingen op het Leidseplein, door feestelijke menigtes op 1 mei, tijdens Oud & Nieuw of op Koninginnedag. Dat het beeldje al zo lang overleeft op die plek geeft mij een gevoel van troost.”
“Maar het is ook een prachtige plek: de platanen in het Leidsebosje zijn verschrikkelijk mooi. Het is schandalig dat er nu een spuuglelijk billboard in het Leidsebosje staat, waardoor je het zagertje niet eens meer kunt zien vanaf de weg. Hoe kan het toch dat de gemeente op de mooiste plekken in de stad niet alleen de bouw van oerlelijke gebouwen toestaat, maar ook papierbakken en glasbakken plaatst en nu ook nog billboards. Het zagertje vind ik juist zo’n mooi, kwetsbaar klein ding temidden van alle drukte. Midden in de stad waar zoveel gebeurt en waar zoveel herrie is staat dat beeldje, onaangeraakt door de honderdduizenden voetbalfans bij inhuldigingen op het Leidseplein, door feestelijke menigtes op 1 mei, tijdens Oud & Nieuw of op Koninginnedag. Dat het beeldje al zo lang overleeft op die plek geeft mij een gevoel van troost.”
Interview: Merel van Tilburg Fotografie: Paulien de Gaaij
- ________________________________________________________________________
