Sleutelfiguren van

Niek Jan van Damme

Hoe wordt een manager en ondernemer wie hij of zij is? Vaak is het een kwestie van de mensen die je tegenkomt waarna er iets bijzonders gebeurt. Het gaat dan om sleutelpersonen. Dat kunnen leuke mensen zijn, etters, inspiratiepersonen, bazen of juist de fietsenmaker om de hoek. Wie waren de personen in het leven en werk die de richting van de carrière bepaald hebben van Deutsche Telecom bestuurder Niek Jan van Damme?

Discipline

Van jongst af aan heb ik altijd veel gewerkt. Op mijn zestiende werkte ik na schooltijd bij een Chinees restaurant, in de zomervakantie stond ik bij de Miro hypermarkt en toen ik economie studeerde, werkte ik twintig uur in de week bij het hoofdkantoor Ahold en in een hotel. Hard werken hoorde er bij en gaf ook structuur en voldoening, zo leerde ik van mijn stiefvader. Mijn echte vader was van huis uit bioloog, nam een traditionele muziekwinkel van zijn vader over en is later honden gaan fokken. Mijn stiefvader was heel anders. Mijn ouders waren op mijn achtste uit elkaar gegaan en ik was tien toen mijn stiefvader in mijn leven kwam. Hij was aan het einde van zijn carrière adjunct-directeur bij Victoria Vestia en had zich na de oorlog met alleen lagere school en met zuinig leven en hard werken opgewerkt. Deze man bracht discipline in huis. Hij leerde mij zuinig te zijn, op het gierige af. Als jonge jongen dacht ik vaak: ‘Kom man, geniet nu eens!’
 

‘Voor zijn eerste verzekeringspolissen moest hij vijf kilometer fietsen om vier cent polisgeld op te halen van die week. Daar word je wel zuinig van.’

Maar later ben ik hem steeds beter gaan begrijpen. Voor zijn eerste verzekeringspolissen moest hij vijf kilometer fietsen om vier cent polisgeld op te halen van die week. Daar word je wel zuinig van. Als er een stofzuiger kapot was, bewaarde hij alle schroeven en onderdelen. Je wist maar nooit. Hij was ook van het motto: ’s avonds een vent, ’s ochtends een vent en eerst de vuilnis buiten zetten voor je gaat zitten. Dat heeft mij veel gebracht. Het mooie was dat hij op de zaak heel dicht bij zijn mensen stond en dat hij tijdens vakantie ook intens kon genieten. Hij had elke cent echt zelf verdiend. Hij vond het geweldig als wij met op Koninginnedag niet alleen feest vierden, maar ook op straat limonade stonden te verkopen. Toen hij ouder werd, werd hij vrijgevig met complimenten, maar vroeger nooit. Dat moest ik dan horen van mijn moeder. Maar door zijn discipline leerde ik hoe je ergens kon komen.

Meer in het leven

Mijn eerste echte baan kreeg ik in 1986 bij Procter & Gamble. Ik was 25 en werd assistent op merken als Dreft en Pampers. Ik zat vol ambitie en Jan Willem was senior assistent en hielp mij. Hij was mijnbouwingenieur, terwijl ik een simpele bedrijfseconoom was die blind ging voor de baan. Procter was in die tijd een eliteclub van oud-Senaatsleden. Ik had geen corps gedaan, wat toen nog heel bijzonder was. Maar Procter was je ticket voor succes, zo voelde het, en dat betekende vooral hard werken. De kans dat je ergens bovenaan zou eindigen, was dan ook groot. Ik had in die tijd heel erg de neiging met de stroom mee te gaan. Jan Willem was van adel en leefde echt het principe van noblesse oblige. Als iemand problemen had, dan was hij er. Hij was creatief, altijd in om dingen te verbeteren, maar luisterde ook echt naar andere mensen, één van de meest onderschatte eigenschappen op dit moment.

‘Toen Jan Willems broer Schelte heel vroeg overleed, hebben we het daar heel veel over gehad’

Toen Jan Willems broer Schelte heel vroeg overleed, hebben we het daar heel veel over gehad en hebben ook veel gesproken over wat wij nou van het leven verwachten, hoe lang we dit wilden doen en of we perse wel algemeen directeur ergens wilden worden. Van Jan Willem leerde ik dat iets bereiken in je leven heel goed samen kon gaan met ook aandacht hebben voor andere dingen in het leven. Misschien is het succes er wel juist omdat je aandacht hebt voor het andere. Wat heel belangrijk in deze baan die ik nu heb is, is dat je afstand moet hebben, kunnen relativeren. Dat ik niet te veel in de details zit, want dan zie je het geheel niet meer. Ik kan geen 74 duizend mensen aansturen, ik moet loslaten en vertrouwen op mijn mensen. Als ik mensen aanneem dan let ik er ook op dat ze kunnen relativeren. Ik heb liever medewerkers die nog een ander ideaal hebben dan die baan. Mensen die nog een wereldreis willen maken, een eigen bedrijf willen beginnen of nog een eigen huis willen bouwen.

Curriculum Vitae

Niek Jan van Damme is sinds 1 maart 2009 lid van de Raad van Bestuur van Deutsche Telekom AG. Hiervoor werkte hij vanaf 1999 bij Ben, later T-Mobile Nederland BV. Sinds 2004 was hij daar Managing Director, waar hij onder andere verantwoordelijk was voor de succesvolle integratie van de mobiele communicatie en vaste netwerk activiteiten van Orange Nederland naar T-Mobile NL. Daarvoor, van 1997 tot 1999, was hij Managing Partner van Floor Heijn Retail. Van Damme begon zijn professionele loopbaan bij Procter & Gamble en verhuisde in 1993 naar Ahold. Van Damme studeerde economie aan de Vrije Universiteit Amsterdam.

Rechtvaardigheid

Peter de Weerd was mijn baas bij T-Mobile, de tweede directeur van Ben. Het was een bijzonder aardige man met een enorm charisma, iemand die ook de gave had ervoor te zorgen de juiste mensen in zijn team te krijgen en ze te laten excelleren. Hij besteedde heel veel tijd aan mij en mijn collega’s. Er moest keihard gewerkt worden, maar Peter had altijd aandacht voor de mensen die dat moesten doen. Het ging dan over de inhoud, maar vooral ook: hoe krijg je de mensen gemotiveerd? Hoe ziet het team eruit? Hoe ga je samenwerken? Hoe breng je de silootjes bij elkaar. We gingen ineens de hei op wat we daarvoor nooit gedaan hebben. Peter had ervoor gezorgd dat we eens in de twee weken met z’n vijftienen, met ook de onderdirecteuren erbij, vergaderden. Dan kun je zeggen: is dat nou niet zonde van de tijd en het geld van al die dure mensen bij elkaar? Maar het werkte. Hij is misschien wel de redder van Ben geweest. Toen hij – veel te vroeg – overleed had hij als erfenis achtergelaten dat mensen echt samen een enorme draai hebben gegeven aan het bedrijf. Peter maakte echt een team. Ik merk in mijn huidige werk, met veel verantwoordelijkheid en een enorme werkdruk, dat het enorm belangrijk is dat niet alleen de mensen goed zijn, maar dat het team klopt en de mensen elkaar wat gunnen.

 

‘Ik vraag aan het begin van de maandagochtendvergadering altijd even over wat iemand het weekend heeft gedaan.’

 

Als er eentje bij zit die niet helemaal op zijn plek zit, dan merk je dat. In Duitsland zijn mensen heel erg van de inhoud, maar juist ook hier is het goed eens met ze te gaan lunchen en niet alleen maar over werk praat. Dat doet een Duitser niet zo snel. Inmiddels zijn mijn collega’s eraan gewend, maar ik vraag aan het begin van de maandagochtendvergadering altijd even over wat iemand het weekend heeft gedaan. Geen prietpraat, maar echt belangstellend. Een van mijn medewerkers, een gepromoveerd chemicus, een echte Herr Doktor, vertelde mij dat hij het aan het begin vreselijk vond, dat hij iets over zichzelf moest zeggen en al dat gejij en met je voornaam aanspreken. Maar toen hij wegging zei hij mij dat het echt werkte met zijn eigen direct reports. Dat hij nu veel beter een team kan maken, zonder alleen op de inhoud te zitten.

  • Facebook - Grey Circle
  • LinkedIn - Grey Circle
  • Twitter - Grey Circle
  • Instagram - Grey Circle