Daniëlle van Halen, Surinaamse achtergrond

 ‘In Suriname leer je dat vrouwen de backbone zijn van de samenleving’

‘Ik kom uit zo’n typisch Surinaams gezin waarbij de ouders samen een kind krijgen waarna hun relatie eindigt en ze weer met iemand anders een relatie beginnen en nieuwe kinderen krijgen’, aldus Daniëlle van Halen (32), programmamaakster bij De Baak. ‘Niet ideaal, maar als kind vond ik dat de normaalste zaak van de wereld. Iedereen kent elkaar en weet het van elkaar, dus lijkt dat ook minder een probleem. Het voordeel is dat het sterke vrouwen oplevert. Mijn moeders kant bestaat uit hele stevige types die zorgden voor de kinderen én voor de inkomsten. Ze realiseerden zich dat het niet ideaal was, maar gingen niet bij de pakken neerzitten. Het leven ging door. Ik ben dan ook opgegroeid met wereldbeelden en mensbeelden waarin mannen helemaal niet voor kwamen. Vrouwen doen het binnen dat beeld ook altijd beter. Zij zijn de backbone van de samenleving. Vrouwen verzetten het werk en de mannen gaan een beetje hun eigen gang. Je ziet nu dat de generaties die hier opgroeien meer de Europese gezinssituatie kiezen. Ik voel me daar ook meer bij thuis. Maar het oude Surinaamse concept heeft ook iets positiefs: dat je je als vrouw niet afhankelijk maakt van de man. Die boodschap krijg je er in de Surinaamse wereld vanaf je vierde ingeramd. Al heel vroeg had ik bedacht dat ik wilde gaan studeren, een goede baan zou hebben, mijn eigen auto en huis. Er kwam geen man in dat plaatje voor. Het is een uit nood geboren feminisme, zou je kunnen zeggen.’

 

'Het oude Surinaamse concept heeft ook iets positiefs: dat je je als vrouw niet afhankelijk maakt van de man. Die boodschap krijg je er in de Surinaamse wereld vanaf je vierde ingeramd.' 

Daniëlle is Surinaams. Ze is van voornamelijk creoolse afkomst met een druppeltje Indiaans bloed. Wat ze meeneemt vanuit haar multiculturele achtergrond is haar veerkrachtigheid. ‘Ik heb een soort een vechtersmentaliteit meegekregen die ik ook herken bij mijn moeder. Ik neem dat overal mee naar toe, maar probeer daarin niet door te schieten. Ik ben een vechter, maar je zult mij niet eindeloos horen klagen over de gevolgen van de slavernij. Ik ben me wel bewust van het effect daarvan op de generaties voor mij. Op een gegeven moment moet je verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven. 

 

'Als gekleurd persoon voel je binnen drie seconden aan of iemand je moet of niet.’

 ‘Het bijzondere van de huidige allochtonenproblematiek is dat die de laatste jaren is verschoven van de Surinamers en Antillianen naar Islamitische groepen. Het voelt nu als een nieuw en uniek probleem, maar eigenlijk had je hetzelfde probleem twintig jaar geleden ook. Er moet altijd iemand de lul te zijn. Toen waren het de Surinamers en Antillianen en nú zijn het de Islamieten. Het komt zo kneuterig over en getuigt van zo’n gebrek aan zelfwaardering. Problemen worden geprojecteerd op bepaalde bevolkingsgroepen, zodat de echte problemen niet aan bod komen. De discussie over de hoofddoekjes vind ik daarvan een voorbeeld. Ik voel me zeer betrokken bij zo’n situatie van uitsluiting. Ik heb zelf meegemaakt dat ik, zonder reden, bespuugd werd door twee Nederlandse kindjes terwijl in weg probeerde te kruipen achter een elektriciteitshuisje. Ze pesten mij alleen omdat ik donker was. Ik was toen een jaar of acht. Als gekleurd persoon voel je binnen drie seconden aan of iemand je moet of niet.’

Lees andere voorbeelden uit het boek:

kaft dwns.png
  • Facebook - Grey Circle
  • LinkedIn - Grey Circle
  • Twitter - Grey Circle
  • Instagram - Grey Circle